Leven van een vrouw Marokko

Een Marokkaanse vrouw krijgt 7 armbanden tijdens haar huwelijk, zo kan ze de dagen van de week tonen. Ook op zoek naar een mooi sieraad uit Marokko? Neem een kijkje in de webshop.


Ladies only


Vrouwen leven in Marokko erg verschillend vergeleken met Nederland. De vrouw moet zich volgens de Koran bedekken voor alle mannen, behalve voor haar vader, broer, man, schoonvader en andere naaste familie zoals ooms en neefjes. Vandaar dat veel vrouwen een sluier dragen of een djellaba. Een djellaba is een wijd gewaad dat lijkt op een burka.

De openbare ruimten zijn met name voor de mannen bedoeld. De besloten ruimte, binnen het huis, is voor de vrouw. De meeste vrouwen voeden alleen de kinderen op en doen het huishouden.

In elk gebied van Marokko zijn typerende tradities en gebruiken voor de vrouw ontwikkeld:

Kustgebied
Als vrouwen in Marokko een frisse duik willen nemen, bedekken ze zich ook volledig met kleding. Zowel in het zwembad als aan het strand zie je vrouwen in een lang gewaad en een legging of (spijker)broek rondlopen.

Door nieuwe ontwikkelingen in de modewereld stelt de ‘burqini’ moslimvrouwen in staat om, in lijn met kledingvoorschriften uit het islamitische geloof, te zwemmen. De naam is een samenstelling van ‘burka’ en ‘bikini’. Een burqini is een tweedelig badpak met lange pijpen, mouwen en een capuchon. De zwemkleding bedekt het hele lichaam, op handen, voeten en gezicht na. Het ontwerp houdt rekening met de vrouwelijke vormen: rondom de billen en borsten zit het badpak losser.

Stad
Dat de vrouwen thuis het huishouden doen, zie je in het stadsleven terug. Het is niet gebruikelijk dat vrouwen in gezelschap van mannen op een terras zitten.

In de grote steden dragen vrouwen steeds meer moderne westerse kleding en minder hoofddoeken.

Dorp ’Imichil’:
In Marokko is er een 'huwelijksmarkt' in het dorp Imilchil, waarbij de mannen aan de vorm van de hoofddoek kunnen zien of een vrouw weduwe, maagd of gescheiden is. Als het klikt tussen de man en de vrouw kan men goed binnen en week getrouwd zijn.

Wanneer de man met een vrouw wil trouwen moet hij haar een ‘assadak’ aanbieden. Iets om de vrouw te laten blijken dat hij veel van haar houd, bijvoorbeeld door een stukje uit de Koran voor haar te lezen. Dit is in de loop der tijd in de Marokkaanse cultuur uitgebreid tot grote cadeaus als een ring, een huis of veel geld. De assadak wordt altijd in het huwelijkscontract beschreven.

Vrouwen hebben in Marokko tegenwoordig ook het recht om een echtscheiding aan te vragen en daarmee minimaal de assadak terug te vorderen indien ze samen kinderen hebben. Daarnaast moet de man alles voor de vrouw en hun minderjarige kinderen blijven betalen. Een vrouw mag hertrouwen na drie maanden.

Oase
In het oasegebied, in de buurt van Erfoud, is de bevolking veelal donker getint. Dit komt uit de tijd van de karavaantochten naar Timboektoe, deze mensen zijn hier achtergebleven. Zij dragen zwarte gewaden, sluiers en oog make-up omdat ze hiermee denken boze geesten te verjagen. Als de man van een vrouw overleden is, moet de vrouw drie maanden in geheel witte kleding leven. Mocht ze namelijk zwanger zijn, dan weet de omgeving op deze manier van welke man het kind afkomstig is.


Rifgebergte en Midden-Atlas gebergte
De traditionele oudere vrouwen uit de Berberstammen, maar ook uit alle andere gebieden van Marokko, dragen vaak eenvoudige tatoeages (lijnen, stippellijnen) in het gezicht, vooral op hun kin en op het voorhoofd.

Dit is hun paspoort, want veel mensen zijn hier analfabeet (60% van de vrouwen en 40% van de mannen). De tatoeages worden ook gezien als beschermer tegen de vele verborgen krachten, ook wel het 'boze oog' genoemd.